نوروز نودویک

سال نود رو روی سن در حال اجرای رقص محلی مراسم نوروزتحویل کردم و سال نود و یک رو در خواب نازی که پس از خوابوندن آرمین دست داده بود! هیجان اون اجرا کجا و حلاوت این خواب و بیدارخوابیها کجا! امیدوارم که سال جدید برای همه تون پر از سلامتی و برآورده شدن آرزوها باشه!

مادرانه

این روزهام پر از تجربه های نو و ناب مادرانه هست اما دور از مادری که از همه بیشتر حرف دارم براش! جای آرمین کوچولوم بد جوری تو ی دستهای مادرم که مثل همه مادرها آرزوی بغل کردن و بوسیدن و بوییدن نوه شون رو دارن خالیه. صبوری میکنم به احترام همه اونهایی که روزگار حتی فرصت شنیدن صدای مادر از پشت تلفن رو هم ازشون گرفته!