این روزهام پر از تجربه های نو و ناب مادرانه هست اما دور از مادری که از همه بیشتر حرف دارم براش! جای آرمین کوچولوم بد جوری تو ی دستهای مادرم که مثل همه مادرها آرزوی بغل کردن و بوسیدن و بوییدن نوه شون رو دارن خالیه. صبوری میکنم به احترام همه اونهایی که روزگار حتی فرصت شنیدن صدای مادر از پشت تلفن رو هم ازشون گرفته!
No comments:
Post a Comment